امیرحسین ابراهیم، پژوهشگر، نویسنده و مترجم صاحب‌نظر ایرانی است. او به تاریخ ۱۳۶۱ در اصفهان متولد شد و پس از دانش‌آموختگی در رشته‌ی حقوق و مطالعات در مبانی فقه، با اخذ دکترای خود در رشته‌ٔ فلسفهٔ سیاسی، به پژوهش در حوزه مطالعات فرهنگی، خصوصاً مطالعات جنسیت پرداخت.

اولین اثری که از ابراهیم منتشر شد، «مقدمهٔ تمهید القواعد؛ با افاده‌ای بر تقریر تاریخی لوگوس در عالم ایرانی اسلامی» بود که به سال ۱۳۹۴ توسط انتشارات پرسش به زیور طبع آراسته گردید. پس از آن، اثر دیگر او، «یک هزاره کشاکش: سیری در تاریخ فرهنگ ایران» در سال ۱۳۹۷ توسط انتشارات کلاغ منتشر شد. آثار دیگر او نیز به مرور در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت.

ابراهیم در مقالات، مصاحبه‌ها و سمینارهای متعددی به تشریح آرا و عقاید خود در موضوعات مختلف، به ویژه فلسفه، جامعه‌شناسی، روانکاوی، عرفان، ایران‌شناسی و نیز رویدادهای مختلف اجتماعی ایران پرداخته است. او در پروژه‌ی فیلوآنالیز، مفاهیم فلسفی پایه و جامعه‌شناسی اعماق را مورد مداقه قرار داده و تبارشناسی مدرنیته و پست‌مدرنیته را بررسیده است. در سلسله پادکست‌های رادیوفیلو نیز، موضوعات متعدد فلسفی و جامعه‌شناختی مورد بررسی او قرار گرفته‌اند. ابراهیم در آخرین پروژه‌ٔ خود، «ایران بر دیوان»، با نشاندن اقلیم پارس بر کاناپه‌ٔ روانکاوان، دربارهٔ مشکلات آن به گفت‌وگو نشست.

در انتها، بریده‌ای از دیباچهٔ کتاب «تاریکخانه‌ٔ اندیشهٔ غربی» را، که به قلم امیرحسین ابراهیم و امین شایسته مهر به سال ۱۴۰۱ به طبع رسید، خواهید خواند:

اینک یگانه اقبال، رجعتِ ازلیِ امر متهیج و رازانگارانهٔ دهری و هیولانی است؛ آن چه که دگربار می‌تواند به امر اجتماعی حیاتی دوباره دهش کند. انگیزش‌های عاطفی و آداب مؤانست و عشق‌ورزیِ تعمیم‌یافته به صورتِ نوعی عیش و امتناع، رواق لازم را برای عصب‌سازیِ دوباره در اندام‌واره‌های زیستِ اجتماعی فراهم می‌آورد. این همه جز با بازگشت به خاک، و ستایش برشی از زمین که به خاکِ مای هم‌سرنوشت تعلق می‌یابد، بودش‌ناپذیر خواهد بود.